Sematia

59099.xml

TM: 59099HGV: Date: – Place:

0 m1 S-1 |gap:14_lines_precision=low|
1 |gap:7|δικ[αιο]|gap:11|δια|gap:19|ζη|gap:7||gap:7|δικαιο|gap:11|δια|gap:19|ζη|gap:7|
2 |gap:4|φο|gap:3|[ἐ]π'|gap:4|φο|gap:3|ἐπ' ὠφε̣[λε]|gap:4|ρ̣|gap:5|ὠφελε|gap:4|ρ|gap:5|
2-3 νοή[μ]ασι|gap:4||gap:2||gap:4|αστα̣|gap:5|[α]κ[ρό]∤γωνοννοήμασι|gap:4||gap:2||gap:4|αστα|gap:5|ακρό∤γωνον
3 · S-2 ὅμο[ι]ονὅμοιον γὰρ φα[ί]ηνφαίην ἂν πα[γ]χριστια[ν]ὸν̣παγχριστιανὸν ἑορτὴν [ἀτι]μάσαιἀτιμάσαι κ̣[αὶ]καὶ ἀρ̣ε̣τ̣ήνἀρετήν .
4 S-3 Τοῦτο γὰρ ὄντως ❨Χ(ριστο)ῦ❩Χριστοῦ ἑορτή · S-4 καθαίρειν τὴν ψυχὴν καὶ πρὸς ὕψος ἀνάγειν καὶ τὴν
5 [χάριν]χάριν [κ]αραδοκεῖνκαραδοκεῖν ἀ[π']ἀπ' ❨ο̣ὐ[(ρα)νῶ]ν❩οὐρανῶν . S-5 Ἰδοὺ δή , [καὶ]καὶ [ν]ῦ̣ν̣νῦν [σ]ωτηριώδηςσωτηριώδης [το]ῦτοῦ
5-6 κ̣η̣ρύγμα∤[τος]κηρύγμα∤τος
6 [παρ]έστηπαρέστη καιρὸς πρ̣ὸ̣[ς]πρὸς [τὴ]ντὴν σημασίαν ἥκ[ων]ἥκων [τῆς]τῆς [σ]άλπιγγοςσάλπιγγος τῆς ἀρ[γυρᾶς]ἀργυρᾶς [τοῦ]τ'τοῦτ' ❨ἔστι(ν)❩ἔστιν
7 τ̣[οῦ]τοῦ [κα]θαροῦκαθαροῦ καὶ διαυγο[ῦς]διαυγοῦς [λό]γ̣[ο]υλόγου , κἀγὼ τὴν [πλησί]ονπλησίον ὑμῖν τῆς ἑορ[τῆς]ἑορτῆς [ἡ]μέρανἡμέραν ὡς τοῦ
8 τ̣|gap:6|ςτ|gap:6|ς ἀ[ν]αγορεύσωἀναγορεύσω , [ἵνα]ἵνα [μὴ]μὴ [ἐλπίδ]ιἐλπίδι μηδὲ ἀ[γάπῃ]ἀγάπῃ [κοιν]ῇ̣κοινῇ δὲ μᾶλλ[ον]μᾶλλον [τῇ]τῇ [ἐλπί]διἐλπίδι ❨κ(αὶ)❩καὶ ἀγάπῃ
9 |gap:2||gap:4|ν , κα̣[ὶ]καὶ τῇ [μὲν]μὲν [ἐλπίδι]ἐλπίδι μετεωρ[ισ]θ[έντες]μετεωρισθέντες [τῇ]τῇ [δὲ]δὲ ἀγάπῃ [πα]ρασ[κευασθέντ]εςπαρασκευασθέντες
10 τῶν ἐκ τῆς πίστεως ἐπαγγελιῶν κατατρυφήσωμ[ε]νκατατρυφήσωμεν . S-6 Ἐπείπερ οὖν |gap:3| τέρων
11 πάλιν ἐφΐεμαι ἅψασθαι καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς εὐαγγέλια ἀνακηρύττειν ἐπείγομαι , τῆς
11-12 γνώ∤σ[ε]ωςγνώ∤σεως
12 τὸ θεῖον [κα]ὶκαὶ νοητὸν προκαλοῦμαι φῶς ἄνωθέν μοι δωρηθῆναι ἀπὸ
13 τοῦ ❨π(ατ)ρ̣(ὸ)ς❩πατρὸς τῶν φώτων τὴν ἐ̣μ̣ὴν̣ἐμὴν [π]ρὸςπρὸς κατανόησιν διά[ν]ο̣ιανδιάνοιαν καταυγάζον καὶ
14 τὴν γλ̣[ῶ]ττ[α]νγλῶτταν ψ̣ελλίζουσανψελλίζουσαν τρανολογεῖν παρασκευάζον . S-7 Πᾶσα γὰρ ἀκτὶς
14-15 εὐαγγε∤[λ]ικὴεὐαγγε∤λικὴ
15 θε̣[ί]αθεία [καὶ]καὶ [π]λησιφα̣ὴ̣[ς]πλησιφαὴς κα[ὶ]καὶ ἀκ̣α̣τ̣ά[σ]βεστοςἀκατάσβεστος · S-8 τὸ γὰρ [σ]π[ο]υδαζόμενονσπουδαζόμενον ἡμῖν
16 |gap:5|τ[ε]ι̣|gap:5|τει , ἐ̣π[ειδ]ὴἐπειδὴ καὶ λόγ[ῳ]λόγῳ [❨θ(εὸ)ς❩]θεὸς [τ]ὸ̣τὸ ἡμ̣[έ]τερονἡμέτερον τῶν ❨ἀ̣ν(θρώπ)[ω]ν̣❩ἀνθρώπων τετ̣[ί]μηκετετίμηκε γένος
17 |gap:18|ω πολ[ιτευό]μεθαπολιτευόμεθα . S-9 Πᾶς δὲ̣δὲ [ἀνὴ]ρἀνὴρ [ἐ]πηγορευμένοςἐπηγορευμένος
18 |gap:21|[εὐαγγε]λ̣ικὴ|gap:21|εὐαγγελικὴ |gap:12|[ἀ]λλὰ|gap:12|ἀλλὰ κ[αὶ]|gap:6|ηκαὶ|gap:6|η
19 |gap:28|ου |gap:15|τη |gap:5|το μα̣μα
20 |gap:?|ι
21 |gap:9|μον|gap:8|ν τουτο|gap:16||gap:1||gap:5|
22 |gap:6|[το]ῖς|gap:6|τοῖς ❨ἀν(θρώπ)[οις]❩ἀνθρώποις |gap:6|σιν ὕδ̣[ωρ]|gap:15|ι̣σπ|gap:1||gap:4|ὕδωρ|gap:15|ισπ|gap:1||gap:4|
23 |gap:5| π̣ο̣λ̣υπολυ μηκέτ̣[ι]μηκέτι |gap:4| δι̣ασῦραιδιασῦραι δι|gap:6|τετο τέλος δ̣[ὲ]|gap:2|δὲ|gap:2|
24 |gap:5| παλινδρομ[οῦντες]παλινδρομοῦντες [ἐ]ξ̣έβησανἐξέβησαν ἐξ ἰσχ[ύος]ἰσχύος [καὶ]καὶ π̣άσηςπάσης αὐτοῦ |gap:3|
25 |gap:3|[δυ]νάμεως|gap:3|δυνάμεως · S-10 |gap:9|κε τῶν ἐγχ[ειρούντω]ν̣ἐγχειρούντων τ̣ὰτὰ μεγάλα|gap:3|
26 |gap:6|στ̣|gap:4||gap:6|στ|gap:4| Ο̣|gap:6|νη|gap:4|τ|gap:1||gap:9|ρωπικ̣[ο]σ|gap:1||gap:3|Ο|gap:6|νη|gap:4|τ|gap:1||gap:9|ρωπικοσ|gap:1||gap:3|
27 |gap:6|ατ̣|gap:13|αρ̣|gap:18|κ̣|gap:2|δ|gap:4||gap:6|ατ|gap:13|αρ|gap:18|κ|gap:2|δ|gap:4|
28 |gap:?|ν|gap:?|
29 μ|gap:11| καὶ [ἐ]κἐκ [τῶν]τῶν [γρα]φ̣[ῶν]γραφῶν γρ[ά]μματ[α]|gap:7|ωτα̣γράμματα|gap:7|ωτα |gap:4| ρ̣οσροσ |gap:5|[οἱ]|gap:5|οἱ [ἐκ]ἐκ
30 τοῦ κό̣σ[μου]κόσμου παν̣τ̣[ὸς]παντὸς κεκλημέ̣[νοι]κεκλημένοι τὰ ἐξο̣υ̣θ[ε]νημέναἐξουθενημένα [πα]ρὰπαρὰ τοῖς ὑ[ψ]οῦσινὑψοῦσιν ἑαυτοὺ[ς]ἑαυτοὺς
30-31 τ̣ερ̣ά̣ν∤τιατεράν∤τια
31 τοὺς̣τοὺς ❨ἀν(θρώπ)ους❩ἀνθρώπους ἐδίδ̣[ασκ]ονἐδίδασκον , ὅσα [τοὺ]ςτοὺς ἀκούον̣τ̣[ας]ἀκούοντας θαυμάζε[ι]νθαυμάζειν ἐξίστα[σ]θαιἐξίστασθαι παρεσκεύ[α]ζ[ε]παρεσκεύαζε . S-11 ❨Κ(αὶ)❩Καὶ
32 τοσ̣α̣ύτητοσαύτη τῶν ῥημάτων ὑ̣πῆ[ρχε]νὑπῆρχεν δύναμ[ι]ςδύναμις χά̣ριτι̣χάριτι το[ῦ]τοῦ χορηγοῦν[τ]οςχορηγοῦντος α̣ὐτὰαὐτὰ [τ]οῖςτοῖς
32-33 ἀκο∤λο̣[υθοῦσιν]ἀκο∤λουθοῦσιν
33 ❨[ἀ]ν(θρώπ)οις❩ἀνθρώποις , ὡς τοὺς [ἑλληνι]κοὺςἑλληνικοὺς φιλοσ̣[όφους]φιλοσόφους [ῥή]τοράςῥήτοράς τε καὶ τοὺ̣[ς]τοὺς [τὴ]ν̣τὴν
33-34 [ποι]κί∤ληνποικί∤λην
34 [τοῦ]τοῦ κ̣ό̣σμουκόσμου σοφίαν ἀ|gap:7|τας μηδενι ἰ[σχύειν]ἰσχύειν πρὸς ἀνατροπὴν̣ἀνατροπὴν [τῆς]τῆς
34-35 [ὠ]φε∤λεία̣[ς]ὠφε∤λείας
35 [τῆς]τῆς [ἐ]ξ̣ἐξ α̣ὐτῶναὐτῶν . S-12 Κατ[εκρί]ν̣οντοΚατεκρίνοντο γοῦν οἱ δο[κοῦντ]εςδοκοῦντες εἶναι σοφοὶ κ[αὶ]καὶ [ὑπὸ]ὑπὸ τῶν
36 [εὐ]τ̣ε[λῶν]εὐτελῶν μωροὶ ἐξηλ[έγ]χο[ντο]ἐξηλέγχοντο [ἐ]κ̣ἐκ πάσης γῆς [τ]ῷτῷ κ̣[ηρύγ]ματικηρύγματι προσ[τρ]εχ[όντω]νπροστρεχόντων .
37 S-13 Καὶ τ̣ίς̣τίς [τ]α̣ῦταταῦτα γνῶμεν παρα[δό]ξωςπαραδόξως ἐπρυτάνευσε̣ἐπρυτάνευσε [δη]μιουργεῖσθαιδημιουργεῖσθαι ; S-14 ἀλ[λὰ]ἀλλὰ μ̣όνοςμόνος
38 αὐτὸς κατὰ ❨φιλάν(θρωπ)ον❩φιλάνθρωπον βούλησιν , ❨κ(ύριό)ς❩κύριός μου καὶ ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς ❨Ἰ(ησοῦ)ς❩Ἰησοῦς , [φ]ῶςφῶς ὑπάρχων ἀΐδι[ο]ν̣ἀΐδιον , φῶς
39 ὑπέρλαμπρον λογικὸν ἐνυ[π]όστατονἐνυπόστατον , καρδίας φ[ω]τίζονφωτίζον καὶ αἰσθήσει[ς]αἰσθήσεις
39-40 διανοῖ∤γον
40 καὶ διαστράπτον ἐπίγνωσιν , ἐν ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν .
40-41 S-15 Οὗ∤τος
41 γοῦν παντὸς ἐπέκεινα λόγου , πᾶσα σοφία παρ' αὐτοῦ καὶ μετ' αὐτοῦ ἐστιν εἰς ❨τὸ(ν)❩τὸν
42 αἰῶνα ὡς γέγραπται , δι' ἧς πάντα θεοπρεπῶς ἐνεργῶν καὶ τ[ο]ὺςτοὺς τοῦ κόσμου
43 πένητας καὶ χειροβί[ου]ςχειροβίους καθαρ[θ]ένταςκαθαρθέντας κατ[έ]δ[ε]ιξενκατέδειξεν πάσης σαρκικ̣ῆςσαρκικῆς παχύτητος
44 καὶ τὸ λογιστικὸν ἐλλαμφθ̣έντα[ς]ἐλλαμφθέντας · S-16 ἐνθαδὶ μὲν [σ]αρ[κὸ]ς̣σαρκὸς ὀφθαλμοῖς ἀξιω[θέν]ταςἀξιωθέντας
45 αυ|gap:3|κ̣|gap:4|ρη|gap:5|μα|gap:4|α̣διημ|gap:4|η|gap:2|τ|gap:5|αςαυ|gap:3|κ|gap:4|ρη|gap:5|μα|gap:4|αδιημ|gap:4|η|gap:2|τ|gap:5|ας ὅπερ
45-46 μεθ|gap:1|ρμ̣|gap:4|σ̣ε∤τα[ι]|gap:5|ωνμεθ|gap:1|ρμ|gap:4|σε∤ται|gap:5|ων
46 |gap:9|ν̣εδρου|gap:12|ενο̣ς̣|gap:9|νεδρου|gap:12|ενος τω|gap:1||gap:4||gap:6|νη
47 |gap:9|κ̣|gap:15||gap:9|κ|gap:15| θεδ̣|gap:14|θεδ|gap:14| ἐχρ[η]μά̣[τισε]|gap:6|στωςἐχρημάτισε|gap:6|στως
48 |gap:?|ιν
49 |gap:?|ω|gap:1|
49-50 ἔσον∤[ται]|gap:?|[τ]οῦἔσον∤ται|gap:?|τοῦ
50-51 δρ[ό]∤[μου]|gap:?|δρό∤μου|gap:?|
51 κ̣αὶκαὶ
51-52 τε∤|gap:?|ρ̣τε∤|gap:?|ρ
52 οὖν ❨ὑμῖ(ν)❩ὑμῖν
53 |gap:?|ζητη
54-55 |gap:?|[πρ]οσθ̣ι[γ]∤[γάν]|gap:?|επ̣|gap:2||gap:?|προσθιγ∤γάν|gap:?|επ|gap:2|
56 |gap:?|κ̣|gap:2||gap:2||gap:?|κ|gap:2||gap:2|
57 |gap:7_lines|
64 ἐ[πε]ίρειἐπείρει . S-17 Δε[ίξο]μενΔείξομεν δὲ τ[οῖς]τοῖς πιστ[οῖς]πιστοῖς [ἀ]π̣ὸἀπὸ [γρα]φῶ[ν]γραφῶν . S-18 Κ̣α̣ὶΚαὶ [γὰ]ργὰρ [μὲν]μὲν ❨κ̣(ύριο)ς❩κύριος
65 καὶ ❨θ(εὸς)❩θεὸς ❨Ἰ(ησοῦ)[ς]❩Ἰησοῦς ἔ̣ργῳἔργῳ κ̣[αὶ]καὶ λ̣όγῳλόγῳ καὶ θε[λ]ήμα[τ]ιθελήματι [ὡ]ςὡς ἤδη διελ̣έχθ[η]νδιελέχθην [τὰ]ςτὰς ἰάσει̣ςἰάσεις εἰργά̣ζ̣ετοεἰργάζετο , ἀλλ'
66 οὔπω γε τῇ σκιᾷ α[ὐτ]οῦαὐτοῦ θαυματουργεῖν σ[υγ]κεχώρηκενσυγκεχώρηκεν . S-19 Τ̣ῶ̣ν̣Τῶν δὲ ❨δεδοξασμέν[ω](ν)❩δεδοξασμένων
67 [ὑ]π̣'ὑπ' αὐτ̣οῦ̣αὐτοῦ μαθητῶν [αἱ]αἱ [σ]κια[ὶ]σκιαὶ σωτηρίαν π̣ρ̣ο̣σ̣έπν̣εονπροσέπνεον τοῖς ν[ο]σοῦ̣σιννοσοῦσιν , ὅπερ ἐπὶ
67-68 Πέ∤τ[ρου]Πέ∤τρου
68 [π]επλήρωταιπεπλήρωται · S-20 ἄλ[λο]υἄλλου δὲ σουδάρια σιμικ̣[ί]νθιασιμικίνθια προσθιγγάνε[ι]νπροσθιγγάνειν τοῦ χρωτ[ὸ]ςχρωτὸς
69 α[ὐ]τ̣ο[ῦ]αὐτοῦ καὶ ἀ̣ν̣τιπαραπ[έ]μ̣π̣ειἀντιπαραπέμπει τὴν ὑγίειαν [τοῖ]ςτοῖς πλησιάζουσιν , ὅπ̣[ε]ρ̣ὅπερ καὶ ἐπὶ τοῦ
70 Παύ[λ]ουΠαύλου συγκεχώρηκεν . S-21 [Ἆ]ράἎρά γε τῇ τηλικαύτῃ δωρεᾷ θαύματος ὑπ̣[ε]ρ̣βολὴὑπερβολὴ
70-71 κατα∤λειμπ̣[ά]νεταικατα∤λειμπάνεται
71 ; S-22 πάσ[α]ν̣πάσαν τὴν κτίσιν νοεράν τε καὶ α̣ἰσθητὴναἰσθητὴν νικῶν ἑκουσίως
71-72 νι∤κᾶτ[αι]νι∤κᾶται
72 τ̣οῖςτοῖς μαθηταῖ̣ςμαθηταῖς καὶ τῶ̣ντῶν πρωτείων αὐτο[ῖ]ςαὐτοῖς παραχωρεῖ καὶ δεύτερος ❨αὐτῶ(ν)❩αὐτῶν
73 γίνεσθ̣α̣ιγίνεσθαι ἐν ταῖς θαυματουργί̣αιςθαυματουργίαις οὐκ ἐπαισχύνε̣ταιἐπαισχύνεται . S-23 Ἀναλέξαντες τοιγαροῦν
74 ἀφ' ὧ̣ν̣ὧν ἐκεῖνοι ἠξίωντα[ι]ἠξίωνται μ̣εγίστωνμεγίστων καὶ ὑπερφυῶν μυστηρίων καθάπερ
75 ἐξ ἀγαθῶν καὶ ἡδίστων καρπῶν ἅτε φυτουργοὶ σωτηρίας ἐν κόσμῳ εἰς
75-76 πά∤σας
76 γεγονότες γ̣[ε]νεάςγενεάς , εἴσοδον ἑαυτοῖ[ς]ἑαυτοῖς πεποιήμεθα τῶν ἀρτίως ἡμῖν
76-77 ἀποδο∤μένων
77 διδασκα[λ]ικῶνδιδασκαλικῶν ὑπομνήσεων τὴν τοῦ ἑνὸς ἐξ αὐτῶν θεολόγου
77-78 χρη∤ματί[σ]αντοςχρη∤ματίσαντος
78 βροντ[ή]νβροντήν . S-24 Οὐκοῦν π̣ρ̣ὸςπρὸς τὸ ὕψος τῶν νοημάτων αὐτῆς ὡς
79 οἷό[ν]τεοἷόντε ἀναβησόμεθα · S-25 φοβερῶς γὰρ ἅμα καὶ παραδόξως ταύτην
79-80 ἐνηχήθη∤μεν
80 . S-26 Τί δὲ περισσὸν φέ̣ρειφέρει τῆς δεσποτ̣ικ[ο]ῖ̣ςδεσποτικοῖς ἀναπαυόμενο̣ςἀναπαυόμενος σ[τ]ήθεσινστήθεσιν , ὅσῳ
80-81 πε∤φ[ίλητ]αιπε∤φίληται
81 αὐτῷ τ[ῷ]τῷ [δι]δ̣[ασκ]άλῳδιδασκάλῳ μᾶλ[λον]μᾶλλον τῶν ἄλλων μα[θ]η̣τῶνμαθητῶν καὶ διαδό
82 δὲ μόν[ον]μόνον [κ]α̣[ταλέλ]ειπτα[ι]καταλέλειπται [ἡμῖν]ἡμῖν [,],
83 [ἵνα]ἵνα [ὅσα]ὅσα ἐθεολόγη̣[σε]ἐθεολόγησε [κ]α̣τ̣ανο̣ήσωμενκατανοήσωμεν . S-27 καὶ ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς ἦν , φη[σίν]φησίν [,], [ὁ] [λ]όγοςλόγος , καὶ λόγος σ̣[ὰρξ]σὰρξ
83-84 [ἐγέ]∤[νετο]ἐγέ∤νετο
84 [κ]αὶκαὶ ἐσκήν[ωσεν]ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν , κ[αὶ]καὶ [ἐθε]α̣σάμεθαἐθεασάμεθα τὴν δό̣[ξαν]δόξαν [α]ὐτοῦαὐτοῦ δόξαν ὡς
84-85 [μονογε]∤[νοῦς]μονογε∤νοῦς
85 παρὰ ❨π(ατ)ρ(ὸ)ς̣❩πατρὸς π̣[λήρη]ςπλήρης χάριτος καὶ [ἀληθε]ίαςἀληθείας . S-28 Εἶτα [πά]λινπάλιν μεθ' οὐ πολὺ [ὅμως]ὅμως
86 [ἡμᾶ]ς̣ἡμᾶς ἐξιστακέ̣[ναι]ἐξιστακέναι [π]α̣ρα̣σ̣κευάζειπαρασκευάζει καὶ ὡ[ς]ὡς πρὸς ἀντίρρησιν τ̣ὸν̣τὸν ἡμέτερον
86-87 αἰνιττ[όμ]ε∤[νος]αἰνιττόμε∤νος
87 λογισμὸν ε̣ἰ̣[ς]εἰς [ἀηδ]ίανἀηδίαν φέρει κα̣ὶκαὶ ἐ̣πά[γ]ειἐπάγει τὸ ❨θ(εὸ)ν❩θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε . S-29 Πρὸς ὅν
88 [ἀντιρρη]τικῶςἀντιρρητικῶς ἐρ[οῦμε]νἐροῦμεν · S-30 Τί φῇς , [θεολ]όγεθεολόγε κα[ὶ]καὶ θεοκάτοχε μαθητά , θεοπτίας τῷ
88-89 κό∤[σμῳ]κό∤σμῳ
89 π̣ροκατέβα[λες]προκατέβαλες [σ]π̣έρματασπέρματα , καὶ τα[ύ]τηςταύτης παραυτίκα ἀορασίαν παρεισφέρεις ; S-31 Ε[ἰ]Εἰ
89-90 [τ]οί∤[νυν]τοί∤νυν
90 [το]ῖςτοῖς π̣ιστ[οῖς]πιστοῖς [ὀφθῆν]αιὀφθῆναι τοῦ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ λόγου δόξα ὡς μονογενοῦς καὶ ταῖς ὑμετέραις ❨χε̣[ρ]σὶ(ν)❩χερσὶν
91 [ὡς]ὡς μ̣εμαρτ[ύρηκας]μεμαρτύρηκας ψηλαφηθῆνα̣ιψηλαφηθῆναι ἠ[ν]είχετοἠνείχετο , πῶς θᾶττον αὖθις
91-92 ἀνακηρύτ∤[τεις]ἀνακηρύτ∤τεις
92 ❨[θ(εὸ)]ν❩θεὸν ὑπ' οὐ[δενὸς]οὐδενὸς [π]ώποτεπώποτε μὴ θεωρηθ̣ῆναιθεωρηθῆναι ; S-32 Τίς δὲ καὶ πρὸ τῆς τοῦ λόγου ἐν
92-93 σαρ∤[κὶ]σαρ∤κὶ
93 [π]α̣ρουσίαςπαρουσίας ὁ̣ π̣[ολυτρό]πωςπολυτρόπως τοῖς πατ[ράσ]ιπατράσι καὶ τοῖς προφ[ήτ]αιςπροφήταις φανείς , καὶ [ἐκ]ἐκ
93-94 [β]ά∤[του]βά∤του
94 π̣[ρὸς]πρὸς τ̣[ὸ]ντὸν Μωϋσ[έα]Μωϋσέα [προσλαλ]ήσαςπροσλαλήσας , τ[ίς]τίς ἦν , ὃν ἐπὶ τῶν Σαραφὶν τεθεώρηκ[ε]ν̣τεθεώρηκεν
95 [Ἠσαΐας]Ἠσαΐας [καὶ]καὶ [Ἰ]ε[ζε]κιὴ[λ]Ἰεζεκιὴλ [ἐπὶ]ἐπὶ [τῶν]τῶν [Χ]ερουβεὶμ̣Χερουβεὶμ κα̣ὶ̣καὶ [Δανι]ὴλΔανιὴλ ἐπὶ πυ̣ρίνο̣υπυρίνου [ποτα]μοῦποταμοῦ
95-96 δο̣ρυ̣φο∤[ρούμενον]δορυφο∤ρούμενον
96 ; S-33 Τί καὶ̣καὶ [ὁ] [συμμαθ]η̣τήςσυμμαθητής σου κ[αὶ]καὶ [συνευα]γ̣γελιστὴςσυνευαγγελιστὴς Μ̣ατθαῖ[ος]Ματθαῖος διδάσκ[ε]ιδιδάσκει
96-97 λέ∤[γων]λέ∤γων
97 [·]· S-34 [Μ]ακάρ[ιοι]Μακάριοι [οἱ]οἱ [καθαροὶ]καθαροὶ [τ]ῇ̣τῇ καρδ[ίᾳ]καρδίᾳ [,], [ὅτι]ὅτι [αὐτοὶ]αὐτοὶ [τὸ]ντὸν ❨θ(εὸ)ν❩θεὸν ὄψ[ονται]ὄψονται [,], [ὃν]ὃν οὐδεὶς
97-98 [ἑώρα]∤κ̣[εν]ἑώρα∤κεν
98 π̣ώ[π]οτεπώποτε ; S-35 ἀλ̣[λ]ὰἀλλὰ [σύ]σύ [,], φ[ι]λομαθ̣έ̣[στ]α[τε]φιλομαθέστατε , π̣ά̣[ντ]ωςπάντως βοᾷ[ς]βοᾷς [β]ρ̣ο̣[ντ]ᾷ[ς]βροντᾷς [τε]τε βρονταῖ[ος]βρονταῖος
98-99 [εὐαγ]∤γελι̣στή[ς]εὐαγ∤γελιστής
99 · S-36 πειθέτω ὑμᾶς̣ὑμᾶς ὁ̣ σὺν ἐμοὶ βοῶν Παῦ̣λοςΠαῦλος · S-37 Ὃν ἶδεν οὐδ̣εὶςοὐδεὶς ❨ἀν(θρώπ)ων❩ἀνθρώπων
99-100 οὐ∤δὲ
100 ἰδεῖν δύναται . S-38 Σημαίνεται μὲν οὖν , ἴσμεν πρόδηλον , διὰ τῶν ❨ἱερῶ(ν)❩ἱερῶν
101 γραμμάτων τὸ θεῖον διαμπὰξ ἀόρατον εἶναι κατὰ τὸν ἴδιον ὅρον , ὅπερ τῇ
102 ἁγίᾳ καὶ σεβασμίῳ μόνῃ πέφυκε τ[ρι]άδιτριάδι · S-39 διά τοι τοῦτο καὶ οἱ τοῦ ❨Χ(ριστο)ῦ❩Χριστοῦ μαθηταὶ
103 [τ]ῷτῷ ἀδυνάτῳ εἰκ[ό]τ̣ωςεἰκότως κέχρηνται τ[ρό]πῳτρόπῳ τῆς ἀπορρήτου καὶ ἀκαταλήμπτου
104 φύσεως ταύτης τ̣[ὸ]τὸ ἀθεώρητον ἀναβοῶντες , ἀλλ' εὐ[θ]ὺςεὐθὺς ὅμως τὸ ὑπερφυῶς
105 γεγενημένον δι' ἡμᾶς τῆς ❨φιλαν(θρώπ)ου❩φιλανθρώπου οἰκονομίας τοῦ ἑνὸς τῆς αὐτῆς ἁγίας
105-106 τ̣ριά∤δοςτριά∤δος
106 φοβερὸν μυστήριον ἐπιφέρουσιν καὶ πανταχῆ τοῦτο εὐαγγελιζόμενοι
106-107 θεο∤πτίαν
107 ἀληθεστάτην καὶ θεοκρατίαν ἀκριβεστάτην πᾶσιν ἀπέφηναν κατὰ
108 τὴν ἀψευδῆ τοῦ ❨σ(ωτῆ)ρ(ο)ς❩σωτῆρος φωνὴν πρὸς Φίλιππον ἐπιτατικῶς πρὸ τοῦ πάθους
108-109 φή∤σαντος
109 · S-40 Τοσοῦτον χρόνον μεθ' ὑμῶν εἰμι καὶ οὐκ ἔγνωκάς με , Φίλιππε ;
110 S-41 ἑωρακὼς ἐμὲ ἑώρακε τὸν ❨π(ατέ)ρα❩πατέρα , Τὸν δὲ Θωμᾶν τῇ ἀναστάσει
110-111 ἀπιστήσαν∤τα
111 καλέσαντος καὶ ψηλαφᾶν ἐπιτρέψαντος τὰς χεῖρας ἑαυτοῦ καὶ τὴν πλευράν ,
112 ὡς κἀκεῖνον δειλιῶντα ἀναβοῆσαι τὸ ❨κ(ύριό)ς❩κύριός μου καὶ ❨θ(εό)ς❩θεός μου . S-42 Δι' δὴ καὶ ἡμεῖς
113 ἐμφρόνως ὑπὸ τῆς θείας ποδηγούμενοι χάριτος καὶ τῶν θεολήμπτων
113-114 ἀπο∤στόλων
114 τὰ μέ[γι]σταμέγιστα ἀεὶ πλουτοῦντες διδάγματα φράσωμεν , ὅτι ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς ὅπερ ἐστὶ
115 φύσει καὶ ἀλ[η]θείᾳἀληθείᾳ , οὐδὲν κτιστὸ̣νκτιστὸν παντελῶς ἰδεῖν πληροφορηθῆναι δυνή
116 . S-43 Π̣ῶ̣[ς]Πῶς γὰρ ἀν[είχοντο]ἀνείχοντο τὰ φρικω[δέστατ]αφρικωδέστατα [Σ]αραφίν̣Σαραφίν [;]; S-44 [κατεκ]άλυπτονκατεκάλυπτον [τὰ]τὰ
117 πρ[όσωπ]απρόσωπα τῆς θείας λα̣[μπ]ηδόνοςλαμπηδόνος τὸ ἀνύ[ποισ]τονἀνύποιστον μὴ φέρο̣[ντα]φέροντα [.]. S-45 Ὅπου οὖν [οὕτω]οὕτω
118 φ[οβερὸν]φοβερὸν τοῦτο , μή τί γ[ε]|gap:5|γε|gap:5| , ἀλλ' οὐδὲ ἐν|gap:4|[ὀφ]θῆναιἐν|gap:4|ὀφθῆναι δύν[αται]δύναται κ̣τιστῇκτιστῇ φύσε̣[ι]φύσει [,],
118-119 [ἐμ]∤φα[ίνεσ]θαιἐμ∤φαίνεσθαι
119 δὲ τοῖς κεκα̣[θαρμ]ένοιςκεκαθαρμένοις τὴν κ[α]ρδ[ία]ν̣καρδίαν οὐκ οἷός ἐστ[ι]νἐστιν [ἀλ]λ'ἀλλ' ὅσον οἱ βλέπο[ντες]βλέποντες
120 χωρο[ῦ]σ̣ινχωροῦσιν ἰδεῖν . S-46 Ὅθεν Μωϊσεῖ μὲν ἑτέρως λελάληκεν καὶ τῷ Ἠσαΐᾳ ἑτέρω̣ς̣ἑτέρως
121 τεθεώρηται καὶ ἑτέρως τῷ Ἰεζεκιὴλ καὶ τῷ Δανιὴλ ἑτέρως , οὐκ αὐτὸς
121-122 ἑτε∤ροιούμ[ε]νοςἑτε∤ροιούμενος
122 - μὴ γένοιτο - ο̣ὐοὐ γὰρ ἐν αὐτῷ ἐστι παραλλαγὴ τροπῆς ἀποσκίασμα ·
123 S-47 πρὸς δ[ὲ]δὲ τὰς ἕξεις τῶν θεωμένων ἁρμοζόμενος . S-48 Ὅτε δὲ ηὐδόκησεν ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς καὶ
124 ❨π(ατ)ήρ❩πατήρ τ[ι]σιτισι γνωρισθῆνα[ι]γνωρισθῆναι [τί]τί ἦν τῆς θεότητος ὄ[νο]μάὄνομά τε καὶ χρῆμ[α]χρῆμα , [ἐ]νἐν νόμῳ καὶ
124-125 προ̣∤φήταιςπρο∤φήταις
125 δι' ὁράσεων καὶ αἰνιγμάτων ἑαυτὸν ἐφανέρωσεν . S-49 Ὑπέδειξε δὲ δι' ❨αὐτῶ(ν)❩αὐτῶν
126 καὶ τὸν μονογενῆ αὐτοῦ ❨υ(ἱὸ)ν❩υἱὸν καὶ τὸ ❨πν(εῦ)μα❩πνεῦμα τὸ ἅγιον , ἀλλ' οὐκ ἐναργῶς , ἐπειδὴ μήπω
127 τὴν τ[ῆ]ς̣τῆς πανσέπτου τρι[ά]δοςτριάδος ἐχώρει δηλουμένην μίαν οὐσίαν τε καὶ θεότητα ❨τ(ῶν)❩τῶν
128 ❨ἀν(θρώπ)ων❩ἀνθρώπων φύσις̣φύσις . S-50 δέ γε ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς λόγος ἐν τοῖς κόλποις ὢν ἀεὶ τοῦ ❨π(ατ)ρ(ὸ)ς❩πατρὸς ἐν ὑστέροις καιροῖ̣ςκαιροῖς
129 σὰρξ γεν̣όμενοςγενόμενος κατὰ τὴν τοῦ εὐαγγελίου φωνὴν καὶ σκηνώσ̣αςσκηνώσας ἐν ἡμῖν καὶ τοῖς
130 ❨ἀν(θρώπ)οις❩ἀνθρώποις ὀ[φ]θῆναιὀφθῆναι καταδεξ[άμ]ενοςκαταδεξάμενος τὴν ἑαυτο[ῦ]ἑαυτοῦ δ̣όξανδόξαν ὡς μονογεν̣οῦςμονογενοῦς παρὰ ❨π(ατ)ρ(ό)ς❩πατρός , ἐκεῖνος
131 ἡμῖν [ἐδωρ]ήσ̣[ατ]ο̣ἐδωρήσατο τὴν χ[άριν]χάριν κα[ὶ]καὶ [τ]ὴντὴν ἀλήθε̣[ιαν]ἀλήθειαν ἴσ̣[ον]ἴσον ἑαυ̣τὸν̣ἑαυτὸν [τῷ]τῷ ❨[π](ατ)ρὶ̣❩πατρὶ [διὰ]διὰ τ̣ῶ̣ν̣τῶν
131-132 [θεοπρε]∤πῶνθεοπρε∤πῶν
132 [ἔ]ργωνἔργων ὑποδείξας καὶ ταῖ[ς]ταῖς τῶν ❨ἄν(θρώπ)ων❩ἄνθρώπων ἐ̣γ̣κατ[α]σ̣πείραςἐγκατασπείρας δ[ι]α̣[ν]ο̣ί̣αιςδιανοίαις τὸ τῆς ἀορά[του]ἀοράτου |g:coronis|
133 φύσεως θεῖον γνώρισμα , καὶ εὐθὺς τοῖς πᾶσι παρέδωκε πιστεύειν · S-51 Εἰς ἕνα
134 ❨θ(εὸ)ν❩θεὸν ❨π(ατέ)ρα❩πατέρα παντοκράτορα καὶ εἰς ἑαυτὸν ἕνα ❨κ(ύριο)ν❩κύριον ❨Ἰ(ησοῦ)ν❩Ἰησοῦν ❨Χ(ριστὸ)ν❩Χριστὸν καὶ εἰς τὸ ❨πν(εῦμ)α❩πνεῦμα τὸ ἅγιον , ❨θ(εὸ)ν❩θεὸν ἕνα
135 τὰ τρία , οὐ φύσεσι μέντοι καὶ οὐσίαις διαιρούμενα , καὶ διὰ τοῦτο τρεῖς θεοὺς ἀνοσίως
136 ὁμολογεῖν , ταῖς δὲ ὑποστάσεσι μᾶλλον ἤτουν προσώποις θεολογικῶς
136-137 συναπτόμε∤να
137 εἰ[ς]εἰς μίαν οὐσίαν , εἰς μίαν θεότητα , εἰς μίαν δόξαν , εἰς μίαν βασιλείαν . S-52 Φησὶ
138 γὰρ π[ρ]ὸςπρὸς τοὺς μαθητὰς μετὰ τὴν ἔνδοξον ἀνάστασιν · S-53 Πορευθέντες
138-139 μαθητεύ∤σατε
139 πάντα τὰ ἔθνη βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ ❨π(ατρὸ)ς❩πατρὸς καὶ τοῦ ❨υ(ἱο)ῦ❩υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου
140 ❨πν(εύματο)ς❩πνεύματος · S-54 προσθήκην ἐντεῦθεν τῇ τριάδι ἐπινοεῖσθαι μὴ ἐκδιδάξας διὰ τὴν
140-141 ἐν∤ἀνθρώπησιν
141 , μᾶλλον δὲ θεοπρεπῶς ἑαυτὸν ἀποφαίνων ἕνα ❨υ(ἱὸ)ν❩υἱὸν καὶ ❨κ(ύριο)ν❩κύριον εἶναι
142 μετὰ τῆς ληφθείσης ἐξ ἡμῶν δι' ἡμᾶς ἐμψύχου σαρκὸς ὡς θεοποιηθείσης ἤδη
143 κατὰ ἀλήθειαν τῇ πρὸς αὐτὴν τοῦ λόγου οἰκειώσει , εἰ καὶ πρὸς ἡμῶν ἐν αὐτῷ
144 σώζεται ἀναντιρρήτως τὸ ἀσύγχυτον , τουτέστιν διαφορὰ τῶν ἑνωθέντων
145 καθ' ὑπόστασιν ἀδιάσπαστον θεότητός τε φημὶ καὶ ἀνθρωπότητος . S-55 παντὸς δὲ
146 ἀριθμοῦ ὅμως καὶ διαιρέσεως ἔξω καθεστηκότα . S-56 Οὐκοῦν αὐτοκατάκριτοι
147 ἂν εἴησαν οἱ ἐν δύο φύσεσιν αὐτὸν ὑποβαλλόμενοι μετὰ τὴν ἄφραστον ἕνωσιν .
148 S-57 Τοῦτο γὰρ τέταρτον ἀριθμὸν τῇ ἁγίᾳ περιποιεῖται τριάδι καὶ τὸ σωτήριον πάθος ,
149 ὅπερ δι' ἡμᾶς ἑκὼν κατεδέξατο , παραχαράττει , καὶ ἀλλοτριοῖ αὐτὸν τὸν
149-150 σαρκω∤θέν[τα]σαρκω∤θέντα
150 θ[εὸ]νθεὸν λόγον τῶν ἑ̣[κ]ουσίωνἑκουσίων καὶ ἀναμ̣α̣ρ̣τήτωνἀναμαρτήτων αὐτο[ῦ]αὐτοῦ παθῶν , τῇ δὲ σ̣α̣ρκὶσαρκὶ
151 μόν[ῃ]μόνῃ [καὶ]καὶ [ψ]ιλ̣ῷψιλῷ ❨ἀν(θρώπ)ῳ❩ἀνθρώπῳ [διασ]π̣άσ̣[τ]οιςδιασπάστοις συνάπ[τει]συνάπτει . S-58 Οἱ δὲ τῆ[ς]τῆς [ἑτέ]ρα̣[ς]ἑτέρας [ἀ]θέουἀθέου μοίρα[ς]μοίρας
152 τῇ αὐ̣[τῇ]αὐτῇ [ὑ]ποκείμενοιὑποκείμενοι [κατ]αδίκῃκαταδίκῃ κ[αὶ]καὶ ὡς ἐν ἀλλασσομ̣έναιςἀλλασσομέναις λέξεσιν τὴν
153 πλάν[ην]πλάνην [ἔ]χοντεςἔχοντες ἰσόρρο[πον]ἰσόρροπον τολμῶσι λέγει<ν>λέγειν 〚λ̣έ̣ξεσιν〛λέξεσιν 〚τὴν〛τὴν 〚πλάν̣ην〛πλάνην 〚ἔχοντες〛ἔχοντες
153-154 〚ἰσόρ〛∤〚ροπον〛ἰσόρ∤ροπον
154 〚τ[ολ]μ̣ῶσι〛τολμῶσι 〚λέγειν〛λέγειν [ἐ]ξἐξ [α]ὐτῆςαὐτῆς ἑνώσεως ἀπαθὲς εἶναι τοῦ ❨κ(υρίο)υ❩κυρίου τὸ σῶμα , καὶ
155 κατὰ πάντα τρόπον ἄφθαρτον , δοκήσει καὶ φαντασίᾳ τερατολογοῦντες τὸ τῆς
156 σωτηρίας ἡμῶν φοβερὸν μυστήριον . S-59 Τίς τοίνυν τῶν εὐσεβούντων οὐκ
156-157 ὀ∤δυνᾶται
157 τῶν ἀμφοτέρων ἀκούων τὸ ἀπηχέστατον δόγμα , τίς οὐκ
157-158 ἡ∤γεῖται
158 το̣ῦτοτοῦτο εἶναι ψυχικ̣ῆ̣ςψυχικῆς εὐεργεσίας ἐπιζήμιον τοῖς ἀβασανίστως
158-159 παραδε∤χομένοις
159 ; S-60 Ἡμεῖς δὲ θέσφατον αὐτῶν ἀποδείξαντες τὴν νόσον ❨π(ατ)ρικοῖς❩πατρικοῖς
160 χρησώμεθα θεσπίσμασιν , ἐξ ὧν ἑκάστοτε προκομίζοντες τὰ κατ' ἐκείνων
161 στρατολογοῦντα καὶ κατακοντίζοντα καὶ καταδεεστέρους αὐτοὺς
161-162 ἀποφαίνον∤τα
162 ἡμᾶ[ς]ἡμᾶς δὲ νηφαλίους περὶ τὴν ὀρθότητα ἔτι μᾶλλον εἶναι
162-163 παρασκευάζον∤τα
163 καὶ καρτερικωτέρους ἐπ' αὐτῆς ἀεὶ διατηροῦντα . S-61 Παρείτω τοίνυν
164 εἰς μέσον τῶν π̣ρώτωνπρώτων κα̣ὶκαὶ θ̣[ε]ί̣ωνθείων ἀνδρῶν [ὁ] ❨π(ατ)[ὴ]ρ❩πατὴρ ἔγκριτος κα̣ὶκαὶ
164-165 π̣εριφανέ∤στατο̣[ς]περιφανέ∤στατος
165 Φ̣[ῆ]λ̣ιξΦῆλιξ [ὁ] [ἁγ]ιώτα̣[τος]ἁγιώτατος [τῆ]ς̣τῆς ἁ[γία]ςἁγίας τῶν Ῥω[μ]α̣ί[ω]ν̣Ῥωμαίων ἐκκλη[σία]ςἐκκλησίας ἐ[πί]σκοποςἐπίσκοπος
166 γεγ̣ονὼ[ς]γεγονὼς [κ]α̣ὶκαὶ [λε]γέτωλεγέτω ἡμ̣[ῖν]ἡμῖν [,], [ἅ]π[ερ]ἅπερ ἐν ἐπιστ[ολῇ]ἐπιστολῇ γέ[γρ]αφεγέγραφε πρὸ[ς]πρὸς [Μά]ξ̣[ιμο]νΜάξιμον τὸν
166-167 ἁγ[ιώ]∤τατονἁγιώ∤τατον
167 αὐτοῦ ὁμόφρονα καὐτὸν ἐπίσκοπο̣ν̣ἐπίσκοπον χρηματίσαντα τ̣αύτηςταύτης τῆς
167-168 περι∤ωνύμου
168 πόλεως Ἀλεξανδρείας καὶ πρὸς τ[ὸ]ντὸν κλῆρον αὐτῆς [ο]ὕτωοὕτω
168-169 περιέχον∤τα
169 · S-62 Περὶ δὲ τῆς σαρκώσεως τοῦ λόγου καὶ τῆς πίστεως ἡμῶν ·
169-170 S-63 πιστεύ∤ομεν
170 εἰς τὸν ❨κ(ύριο)ν❩κύριον ἡμῶν ❨Ἰ(ησοῦ)ν❩Ἰησοῦν ❨Χ(ριστὸ)ν❩Χριστὸν τὸν ἐκ τῆς παρθένου Μαρίας γεννηθέντα , ὅτι
171 οὗτός ἐστιν τοῦ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ ἀΐδιος ❨υ(ἱὸ)ς❩υἱὸς καὶ λόγος , καὶ οὐκ ❨ἄν(θρωπ)ος❩ἄνθρωπος ὑπὸ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ ἀναλημφθείς , ἵν'
172 ἕτερος παρ' ἐκεῖνον . S-64 Οὐ γὰρ ❨ἄν(θρωπ)ον❩ἄνθρωπον ἀνέλαβεν τοῦ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ ❨υ(ἱό)ς❩υἱός , ἵν' ἕτερος παρὰ
172-173 τοῦ∤τον
173 , ἀλλὰ ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς ὢν τέλειος γέγονεν ἅμα καὶ τέλειος ❨ἄν(θρωπ)ος❩ἄνθρωπος σαρκωθεὶς ἐκ παρθένου ,
174 ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς μὲν ὢν ὡς νοῦς ἄτρεπτός τε καὶ ❨ἐπου(ρά)νιος❩ἐπουράνιος λόγος · S-65 λόγος γάρ ἐστι τοῦ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ καὶ
175 σοφία , καὶ διὰ τοῦτο ἄκτιστος καὶ ❨θ(εό)ς❩θεός · S-66 ❨ἄν(θρωπ)ος❩ἄνθρωπος αὐτὸς γενόμενος σαρκὶ ἀνθρωπίνῃ
176 τῇ ἐκ Μαρίας συναφθείς . S-67 Εἰς ❨Χ(ριστὸ)ν❩Χριστὸν ❨Ἰ(ησοῦ)ν❩Ἰησοῦν πιστεύομεν ❨θ(εὸ)ν❩θεὸν ὁμολογοῦντες αὐτὸν
176-177 θεϊ∤κῇ
177 τῇ φύσει οὐ μετοχῇ θεότητος · S-68 αὐτὸς γάρ ἐστιν μετεχόμενος θεϊκῶς
178 ἐμφυσήσας τοῖς μαθηταῖς τὸ ἅγιον ❨πν(εῦμ)α❩πνεῦμα , αὐτὸς παθὼν τῇ ἰδίᾳ σαρκὶ ὑπὲρ
179 ἡμετέρας σωτηρίας καὶ σώζων ἐξ ἁμαρτιῶν τοὺς πιστεύοντας εἰς αὐτόν .
180 S-69 Καὶ μετ' ὀλίγα · S-70 ❨κ(ύριο)ς❩κύριος εἷς ἐστιν ἐκ Μαρίας γεννηθείς , ἐξ οὗ τὰ πάντα κατὰ ❨τὸ(ν)❩τὸν
181 Παῦλον , αὐτὸς ὢν τοῦ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ λόγος , δι' οὗ τὰ πάντα ὡς Ἰωάννης φησίν .
181-182 S-71 Ἀνα∤θεματίζομεν
182 δὲ τοὺς παθητὴν τὴν θεότητα λέγοντας καὶ τοὺς ❨ἄν(θρωπ)ον❩ἄνθρωπον
182-183 λέγον∤τας
183 τὸν σταυρωθέντα ❨Χ(ριστὸ)ν❩Χριστὸν καὶ μὴ ὅλῃ τῇ ὑποστάσει ❨θ(εό)ν❩θεόν . S-72 Πιστεύομεν
184 δέ , ὅτι ❨θ(εό)ς❩θεός ἐστιν ἀληθεινός , σαρκὶ μὲν πάσχων , ❨πν(εύματ)ι❩πνεύματι δὲ ἀπαθὴς ❨διαμένω(ν)❩διαμένων ,
185 αὐτὸ̣ςαὐτὸς ὢ[ν]ὢν ❨υ[(ἱὸ)ς]❩υἱὸς [❨θ(εο)ῦ❩]θεοῦ [κ]αὶκαὶ ❨υ(ἱὸ)ς❩υἱὸς ❨ἀν(θρώπ)ου❩ἀνθρώπου μ̣ον̣[ο]προσώπω[ς]μονοπροσώπως · S-73 μονογενὴς γὰρ οὗτος ὡς ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ ❨υ(ἱό)ς❩υἱός , ἐν
186 καὶ οἱ πιστεύ[ο]ντεςπιστεύοντες σωζόμεθα . S-74 Ἰούλιος δὲ τῆς αὐτῆς ἀποστολικῆς
186-187 καθέ∤δρας
187 κληρωθεὶς ἀχιποιμὴν ὅσιος ὁμοφρόνως τὰ παραπλήσια πᾶσιν ἐξέδωκεν
188 δι' ἐπιστολῆς παρ' αὐτοῦ γραφείσης τῷ Προσδοκίῳ καί φησιν · S-75 Κηρύσσεται
189 εἰς συμπλήρωσιν τῆς πίστεως καὶ σαρκωθεὶς ἐκ παρθένου Μαρίας τοῦ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ ❨υ(ἱὸ)ς❩υἱὸς καὶ
190 σκηνώσας ἐν ❨ἀν(θρώπ)οις❩ἀνθρώποις , οὐκ ἐν ❨ἀν(θρώπ)ῳ❩ἀνθρώπῳ ἐνεργήσας · S-76 - τοῦτον γὰρ ἐπὶ προφητῶν καὶ
190-191 ἀποστό∤λων
191 · S-77 - τέλειος ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς ἐν σαρκὶ καὶ τέλειος ❨ἄν(θρωπ)ος❩ἄνθρωπος ἐν ❨πν(εύματ)ι❩πνεύματι · S-78 οὐ δύο υἱοί , εἷς μὲν γνήσιος
192 ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς ἀναλαβὼν ❨ἄν(θρωπ)ον❩ἄνθρωπον , ἕτερος δὲ θνητὸς ❨ἄν(θρωπ)ος❩ἄνθρωπος ἀναλημφθεὶς ὑπὸ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ , ἀλλ' εἷς
192-193 μονογε∤νὴς
193 ἐν ❨οὐ(ρα)νῷ❩οὐρανῷ , μονογενὴς ἐπὶ γῆς , ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς τῇ θείᾳ φύσει , ❨ἄν(θρωπ)ος❩ἄνθρωπος τῇ σαρκικῇ
193-194 μορφώ∤σει
194 · S-79 καθ' ὁμοιότητα αὐτοῦ σώζων κόσμον κατὰ μετάλημψιν τοῦ ἰδίου ❨πν(εύματο)ς❩πνεύματος ,
194-195 δω∤ρεῖται
195 δι' ἐμφύσεως · S-80 ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς ὢν ἐν σχήματι ἀνθρωπίνῳ , βασιλεὺς ❨ἐπου(ρα)νίων❩ἐπουρανίων καὶ
195-196 ἐπι∤γείων
196 καὶ καταχθονείων ὑπὸ πάντων ὡς εἷς καὶ μόνος ❨κ(ύριο)ς❩κύριος δοξαζόμενος εἰς
197 δόξαν ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ ❨π(ατ)ρ(ὸ)ς❩πατρὸς ἡμῶν . S-81 Εἰ δέ τις ❨ἄν(θρωπ)ον❩ἄνθρωπον ὑπὸ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ προσλημφθέντα λέγει τὸν
198 ἐκ Μαρίας ❨Ἰ(ησοῦ)ν❩Ἰησοῦν καὶ δύο πρόσωπ[α]πρόσωπα ἑνωθέντα , γινωσκέτω τῆς ἀληθείας ἐλπίδος
199 ἀλλότρι[ος]ἀλλότριος [ὤν]ὤν . S-82 γὰρ [❨θ(εὸ)ς❩]θεὸς [λόγο]ςλόγος , δι' οὗ τὰ π[ά]νταπάντα ἐγένετο , αὐτός ἐστιν ❨Ἰ(ησοῦ)ς❩Ἰησοῦς , δι' οὗ τὰ
199-200 πάν∤τα
200 , ὡς [Ἰωάνν]ηςἸωάννης καὶ Π[αῦλος]Παῦλος [ἐ]δίδαξανἐδίδαξαν , [οὐ]οὐ [τ]ὸντὸν λόγον εἰπόντες ἀνειληφέναι ❨Ἰ(ησοῦ)ν❩Ἰησοῦν
201 τὸν ἐκ Μ[α]ρ̣ίαςΜαρίας τ̣εχθέντατεχθέντα , [ἀ]λλ'ἀλλ' αὐτὸν ἐλθε[ῖ]ν̣ἐλθεῖν εἰ[ς]εἰς κόσμον γεν̣ό̣μ[ε]νονγενόμενον ἐκ γυν̣αι̣κόςγυναικός .
202 S-83 Οὗτοι μ[ὲ]νμὲν οὖν τῶν τὰς δύο φύσε̣ιςφύσεις ἐπὶ το̣ῦτοῦ ἑνὸς ❨Χ(ριστο)ῦ❩Χριστοῦ πρεσβευόντων οἱ ἔλεγχοι τὰς
203 εἰσαγούσας αὐτῷ οὐκ εὐσεβῶς δύο πρόσωπα , ἅπερ ῥητῶς ὀνομάσαι μὲν
203-204 ἀποφεύ∤γουσιν
204 , τὸ παρὰ πάντων κωμωδεῖσθαι ὑφορούμενοι , δολερῶς δὲ καὶ
204-205 ἀσυφή∤λως
205 ἅτε ἀπαταιῶνες ὄντες αὐτὰ προβαλλόμενοι διὰ τοῦ λέγειν μετὰ τῶν ❨ἄλλω(ν)❩ἄλλων
206 δυσφημιῶν δύο φυσικὰς ἰδιότητας , οἰόμενοι ἐντεύθεν οἱ δίλαιοι
206-207 διαλανθά∤νειν
207 τοὺς τῆς ἐνθέου διδασκαλίας ἐπιστήμονας τὴν ἐγκεκρυμμένην αὐτοῖς
208 ἀτοπίαν . S-84 Τίς γὰρ οὐκ ἂν νοήσειε σαφῶς τὴν φυσικὴν ἰδιότητα ❨ὑπόστασι(ν)❩ὑπόστασιν
209 εἶναι ἤτοι πρόσωπον ; S-85 φέρε δέ · S-86 καὶ περὶ τῶν δοκητῶν τῶν ἴνδαλμα
210 ποιουμένων τὸ ἀληθὲς τοῦ ❨Χ(ριστο)ῦ❩Χριστοῦ μυστήριον ἀπὸ ❨π(ατ)ρικῶν❩πατρικῶν αὖθις φωνῶν
210-211 δεί∤ξωμεν
211 , ὅτι ἀσεβὲς καὶ τῆς ἀληθείας ἀλλότριον τὸ εἰρημένον αὐτοῖς ἀναιδῶς ,
212 ἐξ αὐτῆς ἑνώσεως ἀπαθὲς καὶ ἀθάνατον γεγονέναι τοῦ ❨κ(υρίο)υ❩κυρίου τὸ σῶμα . S-87 γὰρ
212-213 σο∤φώτατος
213 καὶ ἀποστολικὸς ἱεράρχης Διονύσιος Ἀρεοπαγίτης , τῶν Ἀθηνῶν
214 τὸν ἐπισκοπικὸν προδιϊθύνας θρόνον , ἐκ τῶν θεολογικῶν στοιχιώσεων
215 Ἱεροθέου τοῦ ἁγιωτάτου ἔφη ὧδέ πως · S-88 Ὅθεν ἐπειδὴ καὶ ἕως φύσεως
216 ὑπὲρ φιλανθρωπίας ἐλήλυθεν καὶ ἀληθῶς οὐσιώθη καὶ ἀνὴρ ὑπέρθεος
217 ἐχρημάτισεν - ἵλεω εἴη πρὸς ἡμῶν τὰ ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον ὑμνούμενα - ,
218 κἂν τούτοις ἔχει τὸ ὑπερφυὲς καὶ ὑπερούσιον , οὐ μόνον ἀναλλοιώτως
219 ἡμῖν κ[α]ὶκαὶ [ἀσυ]γχύτωςἀσυγχύτως κεκ̣[οι]νώνηκεκεκοινώνηκε μηδὲν π[ε]π̣[ον]θὼςπεπονθὼς εἰς τ[ὸ]τὸ
219-220 ὑπ[ε]ρπλή∤ρηςὑπερπλή∤ρης
220 αὐτοῦ πρὸς τῆς ἀφθέγκτου κενώσεως , ἀλλ' ὅτι καὶ τὸ πάντων καινῶν
221 〚καινῶν〛καινῶν καινότατον ἐν τοῖς φυσικοῖς ἡμῶν ὑπερφυὴς ἦν ἐν τοῖς κατ' ❨οὐσία(ν)❩οὐσίαν
222 ὑπερουσίως πάντα τὰ ἡμῶν ἐξ ἡμῶν ὑπὲρ ὑμᾶς ἔχων . S-89 Φησὶ δὲ καὶ
223 μέγας Ἀθανάσιος , τόνδε τὸν καθ' ἡμᾶς ἀποστολικῶς καταφαιδρύνας θρόνον ,
224 ἐκ τοῦ κατηχητικοῦ λόγου περὶ τῆς σωματικῆς ἐπιφανείας τοῦ ❨κ(υρίο)υ❩κυρίου ἡμῶν
225 ❨Ἰ(ησο)ῦ❩Ἰησοῦ ❨Χ(ριστο)ῦ❩Χριστοῦ τοιῶσδε · S-90 Τί ἔδει ποιεῖν τὸν ❨κ(ύριο)ν❩κύριον περὶ τούτου ποῖον ἔτι τέλος γενέσθαι
226 τοῦ σώματος ἅπαξ ἐπιβάντος αὐτῷ τοῦ λόγου ; S-91 Μὴ ἀποθανεῖν μὲγ γὰρ οὐκ
226-227 ἠ∤δύνατο
227 , ἅτε θνητὸν ὂν καὶ ὑπὲρ πάντων προσφερόμενον εἰς θάνατον , οὗ
228 χάριν καὶ ❨σ(ωτ)ὴρ❩σωτὴρ αὐτὸ κατεσκεύασεν ἑαυτῷ · S-92 μεῖναι δὲ νεκρὸν οὐχ οἷόν τε διὰ τὸ
229 ζωῆς αὐτὸ ναὸν γενέσθαι . S-93 Ὅθεν ἀπέθανεν ὡς θνητόν , ἀνέζησε δὲ διὰ ❨τὴ(ν)❩τὴν
230 ἐν αὐτῷ ζωήν , καὶ τῆς ἀναστάσεως γνώρισμα τὰ ἔργα . S-94 αὐτὸς πάλιν
230-231 ἀοί∤διμος
231 ❨π(ατ)ὴρ❩πατὴρ ἐκ τοῦ τρίτου λόγου τοῦ Περὶ Τριάδος βιβλίου κατὰ τῶν
231-232 ἀσεβεστά∤των
232 Ἀριανῶν ταῦτα διέξισιν · S-95 Οὐ γὰρ ἐν ἀσωμάτῳ τὰ τοῦ σώματος ἂν
233 γένοιτο , εἰ μὴ σῶμα λαβὼν ἦν φθαρτὸν καὶ θνητόν , θνητὴ γὰρ ἁγία Μαρία ,
234 ἐξ ἧς ἦν τὸ σῶμα . S-96 Διὸ ἀναγκαῖον ἐν πάσχοντι καὶ κλαίοντι καὶ
234-235 κάμνον∤τι
235 γενομένου αὐτοῦ λέγεσθαι μετὰ τοῦ σώματος καὶ ταῦτα , ἅπερ ἐστὶν ἴδια τῆς
235-236 σαρ∤κός
236 . S-97 Κύριλλος δέ , τῶν δογμάτων ἀκριβὴς διδάσκαλος , ἐκ τῆς προτέρας
237 βίβλου τοῦ Θησαυροῦ παραπλησίως οὑτωσὶ λέγει · S-98 Ἐπειδὴ γὰρ φθαρτὸν ❨κ(αὶ)❩καὶ
238 θνητὸν ἔλαβε σῶμα καὶ τοιούτοις πάθεσιν ὑποκείμενον , ἀναγκαίως μετὰ
239 τῆς σαρκὸς καὶ ταύτης ἰδιοποιεῖται πάθη , καὶ αὐτῆς ὑπομενούσης αὐτὰ ὡς
240 αὐτὸς ὑπομένων λέγεται . S-99 Οὕτω γάρ φαμεν , ὅτι καὶ ἐσταυρώθη καὶ
240-241 ἀπέ∤θανεν
241 τοῦτο παθούσης τῆς σαρκός , οὐχ ἰδίᾳ καθ' ἑαυτὸν τοῦ λόγου . S-100 Ταῦτα ❨μὲ(ν)❩μὲν
242 οὖν ὀλίγα τῶν ἁγίων ❨π(ατέ)ρων❩πατέρων λαμπρὰ γνωρίσματα γνωμοδοτοῦντα ἡμῖν
243 τὴν εὐθεῖαν προβαλλόμεθα , τὰ πλεῖστα ὅσα αὐτοῖς ὑπὲρ εὐσεβείας
243-244 πεπόνην∤ται
244 εἰς ἕτερον θησαυρίσαντες καιρόν . S-101 Ὑμεῖς δὲ οἱ τῆς ἀμωμήτου πίστεως
245 ἐρασταί , οἱ τῆς ἀρίστης πολιτείας σύντροφοι , τὰ τῆς ἐκκλησίας ἱερὰ θρέμματα ,
246 σπουδάσατε μέχρι βίου παντὸς ταύτην ἀπαραποίητον διατηρῆσαι
246-247 νήφον∤τα
247 κεκτημένοι τὸν λογισμὸν γρηγοροῦσαν τὴν σύνεσιν , μὴ ἐμπεσεῖν εἰς
248 τὰς ἀκάνθας τῶν κατὰ καιροὺς αὐτὰς ἐπισπειρόντων καὶ συμπληγῆναι
249 τοῖς ἰοβόλοις αὐτῶν τοξεύμασιν · S-102 μᾶλλον δὲ συνετῶς ἐννοῆσαι , πῶς
249-250 κατα∤πεφρόνηνται
250 τῶν ἐγκρίτων ❨π(ατέ)ρων❩πατέρων τὰ ὀρθὰ δόγματα ἕνα εἶναι τὸν ❨Χ(ριστὸ)ν❩Χριστὸν
251 κηρύττοντα , μίαν αὐτοῦ φύσιν σεσαρκωμένην ὁμολογεῖν
251-252 προστάττον∤τα
252 καὶ μίαν ὑπόστασιν καὶ μίαν θεανδρικὴν ἐνέργειαν καὶ θέλησιν ❨μία(ν)❩μίαν ·
253 S-103 πῶς δ[ὲ]δὲ καὶ αἱ παραδ[ό]σειςπαραδόσεις αἱ ἀποστολικαὶ ἐξουθένηνται αἱ τὴν σωτηρίαν παντὶ
254 τῶν ❨ἀν(θρώπ)ων❩ἀνθρώπων γένει ἄνωθεν ἐνκατασπείρασαι καὶ μνήμην φύσεων 〚καὶ〛καὶ 〚❨φύσεω(ν)❩〛φύσεων
255 καὶ φυσικῶν ἰδιοτήτων ἐπὶ τοῦ ἑνὸς ❨Χ(ριστο)ῦ❩Χριστοῦ ποιεῖσθαι μὴ διδάσκουσαι , ❨νεωτέρω(ν)❩νεωτέρων
256 ❨ἀν(θρώπ)ων❩ἀνθρώπων ἐφεύρεμα τῶν ἀνοσίως ταῖς ἀκκλησίαις πολιτευσαμένων ,
256-257 τεχνολογούν∤των
257 οὐ θεολογούντων . S-104 Περὶ ὧν καὶ μακάριος γράφει Παῦλος πρὸς ❨Τιμόθεο(ν)❩Τιμόθεον
258 ἐν τῇ προτέρᾳ ἐπιστολῇ οὑτωσὶ φάσκων · S-105 Εἴ τις ἑτεροδιδασκαλεῖ καὶ
259 μὴ προσέρχεται τοῖς ὑγιαίνουσι λόγοις τοῖς τοῦ ❨κ(υρίο)υ❩κυρίου ἡμῶν ❨Ἰ(ησο)ῦ❩Ἰησοῦ ❨Χ(ριστο)ῦ❩Χριστοῦ καὶ τῇ κατ'
259-260 εὐσέ∤βειαν
260 διδασκαλίᾳ , τετύφωται μηδὲν ἐπιστάμενος ἀλλὰ νοσῶν περὶ
260-261 ζητή∤σεις
261 καὶ λογομαχείας , ἐξ ὧν γίνεται φθόνος καὶ ἔρεις , βλασφημίαι , ὑπόνοιαι ,
261-262 πο∤νηραὶ
262 διατριβαὶ διεφθαρμένων τὸν νοῦν καὶ ἀπεστερημένων τῆς
262-263 ἀληθεί∤ας
263 , νομιζόντων πρὸς πορισμὸν εἶναι τὴν εὐσέβειαν . S-106 Καὶ ὡς ἔπος ❨εἰπεῖ(ν)❩εἰπεῖν
264 τοῦ κόσμου σοφία τὰ πρωτεῖα φέρεται τὸ καύχημα παρωσαμένη τοῦ κατὰ
265 ❨Χ(ριστὸ)ν❩Χριστὸν μυστηρίου , τὸν δὲ διὰ τοῦ σταυροῦ γεγενημένον δι' ἡμᾶς ζωοποιὸν αὐτοῦ
266 θάνατον ὥς τι θεῖον ὑπερτιμᾶν δοκοῦσα μᾶλλον δὲ ἀτιμάζουσα ἀκυροῖ . S-107 Οἶμαι
267 τοῖς οὕτω νοσοῦσι δικαίως συμβεβηκέναι τὸ προφητικὸν κεκραγὸς λόγιον ·
268 S-108 Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον ἑαυτῶν ἐπιστήμονες · S-109 παρ' ἡμῖν
269 δὲ ἀγαπητοὶ οὐχ οὕτως . S-110 Ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς παρρησίας πάντοτε λαλείσθω
270 τἀγαθὰ ἐκεῖνα τῶν θεηγόρων ❨π(ατέ)ρων❩πατέρων ἀκραιφνῆ δόγματα τὰ
270-271 καταστρέφον∤τα
271 μὲν τὴν τῶν δυσωνύμων αἱρετικῶν φάλαγγα , τὴν Χαλκηδονικήν
272 φημι δυστροπίαν καὶ τὴν Μανιχαϊκὴν τῶν Δοκητῶν φρενοβλάβειαν ,
273 οἰκοδομοῦντα δὲ τὰς ἁγίας ἐκκλησίας ἐν τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ , ἐν
274 ❨υ(ἱὸ)ς❩υἱὸς τοῦ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ καὶ λόγος εἷς ὢν καὶ πρὸ σαρκὸς καὶ μετὰ σαρκὸς ἴσος καὶ ὁμοούσιος
275 τῷ ❨π(ατ)ρὶ❩πατρὶ συνομολογεῖται καὶ συνπροσκυνεῖται , καὶ τὸ ❨πν(εῦμ)α❩πνεῦμα τὸ ἅγιον
275-276 συναρι∤θμεῖται
276 καὶ συνλατρεύεται . S-111 Τούτοις δὲ ἅπασι καὶ τῶν λοιπῶν ἀρετῶν
277 τὴν ἐργασίαν συνδεσμεύσωμεν , ὅπως ταύτης τοὺς καρποὺς ἐν καιρῷ
278 ἀνταποδώσεως εὐσεβεῖς δρεψώμεθα . S-112 Μιμησώμεθα δὲ τοὺς
278-279 παρειληφό∤τας
279 τὰ πέντε καὶ τὰ δύο τάλαντα · S-113 ἐργασώμεθα τὰ δύο καλῶς , ἵνα καὶ τὰ πέντε
280 πιστευθῶμεν · S-114 διαθησόμεθα τὰ πέντε καλῶς , ἵνα καὶ πλειόνων
280-281 ἀξιω∤θῶμεν
281 . S-115 Μόνον νήψωμεν , μόνον ἐργασώμεθα , μόνον δείξωμεν
282 τῷ ❨θ(ε)ῷ❩θεῷ τὴν εὐγνωμοσύνην · S-116 εὐπρόσδεκτος γὰρ καιρὸς , πάσης ἐργασίας
283 εἰς σωτηρίαν ἡμέρα ἐστίν . S-117 Ἔργοις ἀγαθοῖς τὸν ἔλεον τοῦ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ ἑλκύσωμεν
284 νῦν μάλιστα πάντων αὐτοῦ δεόμενοι καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ
284-285 ἐξιλασκό∤μενοι
285 · S-118 ὁρῶντες ἅπαντα τὸν κόσμον συμφοραῖς ἀλλεπαλλήλοις συνεχό
286 καὶ εἰς ἐσχατιὰν ἐλθεῖν τὴν πανολέθριον κινδυνεύοντα διὰ τὰς ❨ἡμῶ(ν)❩ἡμῶν
287 ἔσθ' ὅτε πολλὰς ἁμαρτίας νυκτὸς καὶ ἡμέρας ὀδυνόμενοι μετὰ τοῦ ψάλλοντος πρὸς
288 αὐτὸν ἀναβοήσωμεν · S-119 ❨Κ(ύρι)ε❩Κύριε ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτειρμοί〚ς〛οἰκτειρμοίς σου , ὅτι
289 ἐπτωχεύσαμεν σφόδρα · S-120 βοήθησον ἡμῖν ❨θ(εὸ)ς❩θεὸς ❨σ(ωτ)ὴρ❩σωτὴρ ἡμῶν . S-121 Ἴσως ἔσται
289-290 μακρόθυ∤μος
290 τοῖς ἡμῶν παραπτώμασιν καὶ τοὺς οἰκτειρμ̣οὺςοἰκτειρμοὺς αὐτοῦ ἐφ' ἡμᾶς ἐπικάμ
290-291 |g:coronis|∤ψει
291 καὶ τῶν καταδυναστευόντων ἡμῶν τὴν καρδίαν καταπραϋνεῖ καὶ
292 τοὺς ἐπικειμένους ἡμῖν ταραχώδεις κοπάσει χειμῶνας καὶ τὰς συρφετώδεις
293 ῥήσασθαι αὐτὸν κατικετεύοντες . S-122 Οὐδὲν αὐτὸς αἰτεῖ παρ' ἡμῶν , οὐδὲ γὰρ ❨ἔχομε(ν)❩ἔχομεν
294 ῥήσασθαι αὐτὸν κατικετεύοντες . S-123 Οὐδὲν αὐτὸς αἰτεῖ παρ' ἡμῶν , οὐδὲ γὰρ ❨ἔχομε(ν)❩ἔχομεν
295 ἴδιον οὐδέν · S-124 ἅπερ ἔθετο , ταῦτα ζητεῖ . S-125 Μὴ φανῶμεν ἀποστερηταὶ ❨θ(εο)ῦ❩θεοῦ · S-126 ὀλίγον τι
296 περισσὸν παρειλήφαμεν , τοῦτο ἐργασώμεθα , μὴ κατορύττοντες τὸ δοθὲν
297 ἀλλὰ σκορπίζοντες πένησιν , τουτέστιν σπείροντες εἰς πτωχῶν γαστέρας ·
297-298 S-127 ἐσκόρ∤πισεν
298 , φησίν , ἔδοκε τοῖς πένησιν · S-128 δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα .
299 S-129 Ἁγνίσωμεν δὲ καὶ τὰ ἑαυτῶν σώματα νηστείαις καὶ χαμοκοιτίαις αὐτὰ
299-300 κατευ∤νάζοντες
300 καὶ τοῖς λοιποῖς τῶν εἰωθότων τὴν σάρκα νεκρῶσαι κολαστηρίοις , καὶ
301 μὴ δουλωσάμενοι καθ' ὅλου τοῖς θηριομόρφοις ἡδοναῖς . S-130 Καὶ οὕτω τὰς ψυχὰς ❨ἡμῶ(ν)❩ἡμῶν
302 δι' ἐγκρατείας καθαρεύοντες καὶ κρείττους τῶν ἐμπαθῶν ὀρέξεων
302-303 προπαρασκευά∤ζοντες
303 νηστείαν καθαρὰν ❨κ(υρί)ῳ❩κυρίῳ νηστεύωμεν , ἵν' ἤρεμον καὶ ἡσύχιον διάγοντες
304 βίον: Ἀρξώμεθα τῆς μὲν ἁγίας τεσσερακοστῆς τῶν νηστειῶν τουτέστιν |g:coronis|
305 τῶν ὀκτὼ ἑβδομάδων ἀπὸ κς|num:26| τοῦ κατ' Αἰγυπτίου̣ςΑἰγυπτίους Μεχεὶρ μηνός , κατὰ δὲ
306 Ῥωμαίους πρὸ ι|num:10| Καλανδῶν Μαρτίων , ἥτις ἐστὶ Φεβρουαρίου κ|num:20| · S-131 τῆς δὲ
306-307 ἑβδο∤μάδος
307 τοῦ σωτηριώδους Πάσχα ἀπὸ ιε|num:15| τοῦ κατ' Αἰγυπτίους Φαρμοῦθι μηνός ,
308 κατὰ δὲ Ῥωμαίους πρὸ δ|num:4| Εἰδῶν Ἀπριλλίων , ἥτις ἐστὶν Ἀπριλλίου ι|num:10| ·
308-309 S-132 κατα∤παύοντες
309 δὲ τὰς ἁγίας νηστείας ἑσπέρᾳ βαθείᾳ σαββάτου τῇ κ|num:20| τοῦ αὐτοῦ κατ'
309-310 Αἰγυπτί∤πτίους
310 Φαρμοῦθι μηνός , κατὰ δὲ Ῥωμαίους πρὸ ιζ|num:17| Καλανδῶν Μαΐων ,
311 ἥτις ἐστὶν Ἀπριλλίου ιε|num:15| , Ἑορτάσωμεν τῇ ἑξῆς ἐπιφωσκούσῃ ἁγίᾳ
311-312 Κυρια∤κῇ
312 , τῇ κα|num:21| τοῦ αὐτοῦ κατ' Αἰγυπτίους Φαρμοῦθι μηνός , κατὰ δὲ
312-313 Ῥωμαί∤ους
313 πρὸ ις|num:16| Καλανδῶν Μαΐων , ἥτις ἐστὶν Ἀπριλλίου ις|num:16| · S-133 συνάπτοντες
314 δὲ τάσδε καὶ τῆς ἁγίας Πεντηκοστῆς τὰς ζ|num:7| ἑβδομάδος , ἐν αἷς ❨πν(ευματ)ικῶς❩πνευματικῶς
314-315 πανηγυ∤ρίζοντες
315 καὶ μυστικῶς τὰς ἱερὰς ἡμῶν ἐπιτελοῦντες τελετουργίας ψαλμοῖς ❨κ(αὶ)❩καὶ
316 ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς ἀκαταλήκτοις τὴν ἐπὶ πᾶσιν εὐχαριστείαν
316-317 ἀναμέλψω∤μεν
317 τῷ μεγάλῳ ❨θ(ε)ῷ❩θεῷ ἡμῶν καὶ εὐρ̣γ̣έτη̣εὐργέτη τῶν ἡμετέρων ψυχ̣ῶ̣νψυχῶν ❨Χ(ριστ)ῷ❩Χριστῷ τῷ ❨σ(ωτῆ)ρι❩σωτῆρι
318 καὶ β[ασ]ιλεῖβασιλεῖ τοῦ π̣[α]ντόςπαντός , τ̣ὴντὴν ἀρίστ̣[η]νἀρίστην νενη[σ]τευκό[τε]ς̣νενηστευκότες ν̣[η]σ̣[τείαν]νηστείαν κ[αὶ]καὶ ἴ[ση]ςἴσης
319 φιλανθρωπία[ς]φιλανθρωπίας ἀξιωθέ̣ντεςἀξιωθέντες δ[ι]ὰδιὰ τοῦ ζωοποιοῦ αὐτοῦ θανάτου καὶ τ[ῆς]τῆς
319-320 [μακα]∤ρίαςμακα∤ρίας
320 ἀναστάσεως καὶ ἐνδόξου εἰς ❨οὐ(ρα)νοὺς❩οὐρανοὺς ἀναλήμψεως . S-134 Αὐτῷ γὰρ πρ[έ]π̣ε̣[ι]πρέπει
321 δόξα τιμὴ κράτος σὺν τῷ [ἀ]χράντῳἀχράντῳ αὐτοῦ ❨π(ατ)ρὶ❩πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ καὶ ζωοπο̣ι̣ῷζωοποιῷ καὶ
322 ὁμοουσίῳ ❨πν(εύματ)ι❩πνεύματι νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν
323 Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ
324 Ἐρρῶσθαι ἐν ❨κ(υρί)ῳ❩κυρίῳ εὔχομαι
325 τὴν ὑμετέραν ❨φιλόχ(ριστο)ν❩φιλόχριστον
326 καὶ ❨πν(ευματ)ικὴν❩πνευματικὴν εὔτεκνον